کاژە

ئێوارەس و لەناو پاییز، دڵم هۊر چەوەیلد کەی
نیەزانی ئی ئێوارانە، چەنی شێوەی چەوەیلد دەی
لەناو ئی خاک خاپۊرە، خوتورەی ت چەپاوم کرد
م خوەم زانم ک ئی خاکە، لە هۊر م، چەوەیلد بەی
عەزیز دڵتەنگ هەرشەو، چەوم لەیرە نیەچوودە خەو
وە هەرلایا ک چەو گل دەم "خودا ڕوو لە چەوەیلد وەێ"
خودا هاوار! تو خوو دۊری کەسی شووند نیەزانیدن
وە ئی جادە، ت چشتی بۊش، م ئەو شوون چەوەیلد خەی
دەم ئێواران، من و پاییز کەفیمە ئێ خیاوانە
دوارە وەفری وارێدن ک گوورانی چەوەیلد نە

Êwares û lenaw payîz, dilim hür çeweylid key
Nyezanî î êwarane, çenî şêwey çeweylid dey
Lenaw î xak xapüre, xuturey t çepawim kird
M xwem zanim k î xake, le hür m, çeweylid bey
’ezîz dilteng herşew, çewm leyre nyeçûde xew
We herlaya k çew gil dem "xuda rû le çeweylid ûەێ"
Xuda hawar! tu xû düry kesî şûnd nyezanîdin
We î cade, t çiştî büş, m ew şûn çeweylid xey
Dem êwaran, min û payîz kefîme ê xyawane
Dware wefrî warêdin k gûranî çeweylid ne